Flinders Ranges – australijski top secret cz.2

W kierunku Wilpena Pound

Następnego dnia wyjeżdżamy na południe w kierunku Wilpena Pound. Droga wiedzie przez równinę pomiędzy Jeziorem Frome, a Górami Flindersa. Pamiętajcie, żeby poprzez recepcję stacji turystycznej dowiedzieć się, czy droga jest przejezdna i otwarta. My mamy błękitne niebo, ani śladu deszczu w nocy w promieniu setek kilometrów, no i temperatura poniżej 40 st C, a więc da się wytrzymać. W lodówce spory zapas zimnego piwa. Jest też zalecany przez rangerów duży kanister z wodą, chociaż nie wiadomo po co, bo zajmuje cenną przestrzeń, którą mogłoby wypełnić więcej piwa.

Ruszamy! Pierwsze 40 km jedziemy tą samą drogą, którą  dwa dni temu przybyliśmy – poprzez góry i wąwozy. Zaraz za rozstajem teren się wypłaszcza, a góry oddalają. Jedziemy bardzo rozległą równiną. Niedaleko nas , po lewej (wschodniej)  stronie jest Jezioro Frome, ale jest tak płasko, że niczego nie widzimy, chociaż jezioro mimo że jedno z mniejszych z Wielkich Jezior Słonych w Południowej Australii z łatwością pomieściłoby na swojej powierzchni ( 2.1 tys km kwadratowych) wszystkie polskie jeziora i stawy. Po 100 kilometrach ponownie pojawiają się góry po obu stronach drogi. Jednocześnie oddalamy się od do końca niewidocznego jeziora. Jeszcze kilkadziesiąt kilometrów i drogowskaz wskazuje boczny szlak do Chambers Gorge. 

Skręcamy, a po 300 metrach widzimy charakterystyczny pomnik  wskazujący na to, że dalej znajduje się miejsce istotne dla dziedzictwa aborygeńskiego. Do Chambers Gorge od głównego szlaku jest tylko 14 km , lecz przejazd może być trudny, a czasem wręcz bardzo trudny i zwykle zajmuje w zależności od warunków od 40 min, do paru godzin. My zastaliśmy warunki średnio trudne i dojechaliśmy po ok 90 minutach, jadąc głównie bardzo kamienistym dnem niemal suchej ( nie licząc kilku bilabongów) rzeki. Dojechać można do miejsca, gdzie rzeka tworzy skalne baseny, w których można się wykąpać, a przy wyższym stanie wody również popływać. Całkowicie skalne w tym miejscu bilabongi osiągają czasem 100-200 metrów długości i parę metrów głębokości. Woda jak wszędzie w tych okolicach jest krystaliczna. To świetne miejsce na biwak. W Australii można biwakować praktycznie wszędzie, poza miejscami z widocznymi zakazami. Tych ostatnich w outbacku nie widzieliśmy nigdzie. 

Stąd do miejsca z aborygenskimi “malunkami” jest jeszcze 45 minut marszu po kamiennych głazach i dnie rzeki.  Na mecie naszym oczom ukazuje się coś, co przypomina nieskładne graffiti na ścianach przewężającego się w tym miejscu wąwozu. Czytaliśmy w necie zachwycone wypowiedzi tych, którzy miejsce oglądali przed nami, których zupełnie nie rozumiemy. Zachwycające jest natomiast miejsce na biwak. W zasadzie możecie być niemal pewni,że bedziecie tu sami, poza tysiącami papug gallah i białymi kakadu. Oczywiście jak w całym rejonie uważać trzeba na węże.

Wkrótce kolejna część naszej wyprawy do Flinders Ranges.

5 1 vote
Article Rating
Tags:
Subscribe
Powiadom o
guest
86 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
Inline Feedbacks
View all comments
Krystyna

Przyznaję, że też nie rozumiem zachwytów nad tymi malunkami 🙂 Okoliczności przyrody do pokonania niezwykle trudne

Gabriela

Kolejna swietna relacja. Cudowne te pustkowia, cisza aż dudni. Wasz samochód – hotel to przygoda w rozmiarze XXL. Piękne miejsca, piekne zdjęcia. Krystaliczne, do tego wspaniałe kolory jak zawsze ( czerwony groszek totalne zaskoczenie), pozdrawiam

Martyna Soul

Piękna Australia. Ogromny snutek, że tyle złego się tam teraz wydarzyło…

Travel Bug

Zatęskniłam za Australią i już nie mogę doczekać się kiedy tam wrócę. Nigdy nie zapomnę momentu, gdy siedząc na ławce zobaczyłam kakadu na drzewie (o której zawsze marzyłam jako dziecko, mogłabym nauczyć ją mówić;). Kraj ten zaskakuje na każdym kroku za sprawą swojej przyrody i natury. Z niecierpliwością czekam na kolejny wpis o brumbies:)

Dominik

Jak nic jestem zazdrosny 😉 super zdjęcia. Ja siedziałbym pewnie godzinę nad groszkiem i niebieskimi kwiatami. Podejrzewam, że piękne widoki to jedno, ale męcząca podróż to drugie. A nie potrzebujecie salonu spa ze sobą? 😉 wezmę maski

Teresa

Podróż niezwykła i piękna. W tak ciężkich warunkach, pewnie bym się nie odważyła na zwiedzanie, dlatego Was Irenko podziwiam i dziękuję za możliwość zobaczenia tego uroczego kontynentu fauny i flory. Groszek z Pustyni Sturta i papugi Kakadu piękne! Szczęśliwego podróżowania Wam życzę i samych miłych wrażeń!

Lili

Obcowanie z naturą to piękne przeżycie .. super podróż l, cudne miejsca ale te zdjęcia to jakiś kosmos .. jestem zauroczona

Magdalena

Lektura Waszego kolejnego wpisu z Australii sprawia, że coraz poważniej zaczynamy się zastanawiać nad wyjazdem w tamtym keirunku 🙂

Mokka

Specyficzna natura pełna rodzimych, ale jak widzę przywiezionych zwierząt, które czują się tam dobrze. Zyskały przestrzeń, ale czy nie są zagrożeniem dla tych, co były? Groszek jest piękny, agawy trochę jak świerki…

Ola

Boże, jaki świat jest piękny, a natura tylko czeka, żeby ją chłonąć. Byle nie niszczyć, byle nie niszczyć…

paulina

Przepiękne zdjęcia, robią niesamowite wrażenie 🙂 I te fioletowe łąki 🙂

Słodko Słodka

Super podróż,sama jeżdżę palcem po mapie póki co 😉 dlatego z przyjemnością zaglądam do Was,zawsze można nacieszyć oko 🙂

Sikorkowe Pasje

Woow, zaskoczyliście mnie tym, że pierwsze musieliście przejść przez wodę aby sprawdzić jak przejechać samochodem. Cóż to za ekstremalna trasa 😀 Jednak ma w sobie tyle uroku, że aż chce się właśnie w taki sposób podróżować.
Weźcie nas kiedyś na chociaż jedną taką wyprawę 😉

Kasia

Szczerze mówiąc , w tym wpisie najbardziej zafascynował mnie namiot na dachu. Fajna sprawa. Strasznie Wam zazdroszczę tej traperskiej wyprawy.

Dee

Gdy byłam dzieckiem marzyłam o posiadaniu jeepa, w którym z tylu miałabym małe studio video (wtedy cyfrówek jeszcze nie było) i jeżdżeniu po świecie robiąc zdjęcia i filmy. To mój ulubiony sposób spędzania czasu. Dużo jeżdzę, ale dzięki wam mogę zobaczyć wertepy Australii. Piękne robicie reportaże

Zufi.pl

Jaki to jest cudowny kraj. Kiedyś mój mąż dostał bardzo poważną propozycję pracy w Australii, pamiętam kiedy mu powiedzialam, że pragnę tam pojechać i zwiedzić zakamarki tego kraju, ale zamieszkać – niekoniecznie. Ciężko żyć z myślą, że na każdym kroku może cię tam coś zeżreć – jakież to było głupie xD

Cudne miejsca, jak ja bym chciała tam siedzieć z Wami. Apropo przechodzenia trasy w celu sprawdzenia czy jest wystarczająco nie za głęboko, ostatnio widziałam jakiś filmik z takich ekstraemalnych wypraw 4×4, często mają ze sobą wielki kij, którym moga sprawdzić poziom wody w kałużach po drodze. Przepiękne krajobrazy i te kontrasty kolorów. Co to za rośliny kwitly na fioletowo na tych łączkach? Jak wnioskuję to raczej nie były wrzosy.

Pięknie tam !!! A te łąki z kwiatami, ach przysiąść bym chciała i patrzeć 😉 Wyobrażam sobie te ptaki wokół, bo i nam udało się zaznać ich towarzystwa. Sprawdzanie drogi, zwłaszcza przy przeprawach przez wodę przypomniało mi podróż przez interior Islandii. Piękno i spokój na zdjęciach, zwłaszcza tych z lustrem wody. Cudo 🙂

W sumie tez wolałabym piwo zamiast wody 😄

No i znowu się przez Wasz wpis i zdjęcia rozmarzyłam! Tyle wspaniałej natury, ta dzikość, autentyczność, pustki. Przestrzenie i odległości, które są ciężkie do wyobrażenia dla kogoś, kto nigdy nie był w Australii. Ot, dołożymy sobie 140km, żeby coś zjeść w pubie – niesamowite, a niespotykane w zasadzie w Europie! Cudowne, że wciąż są na świecie takie zakątki, gdzie dominuje przez tyle kilometrów natura, w czystej postaci. Emu, dzikie konie, osiołki, papugi! Bajka! I te fioletowe łąki i malunki Aborygenów, które znaleźliście. Mogłabym się pakować dzisiaj, już natychmiast i tam jechać! Ale obawiam się, że już nigdy bym nie wróciła… Czytaj więcej »

Katarzyna

Pięknie! Podróż marzeń <3 Widoki, zwierzęta i przyroda są niesamowite…

Anna

Podróż z Wami to niesamowite emocje. A krajobrazy fascynujące!

Ania

Te malunki skalne przypomniały mi jedną z podróży do Bułgarii. Byliśmy w jakiejś jaskini, w której największą atrakcją były malunki (podobno bardzo stare) i uwierz mi, może i jestem bucem, bo nie doceniam pamiątki, ale przy tych naszych Wasze wymiatają! 😉 A co do piwa… Być może ten wpis czytały osoby, które mało podróżują (i zwykle z biurem podróży, noclegi po hotelach) i nie do końca rozumieją o co w tym chodzi. A w tym piwie i “wolnym” podróżowaniu jest jakiś mistyczny wątek. Pamiętam, jak w bułgarskich górach była z nami babeczka, która miała plan co rano wstawać o 5… Czytaj więcej »

Ania

Ja rozumiem z tymi rysunkami, że historia itp., ale to wyglądało tak, jakby małpa z pisakiem podeszła do skały (w sumie jak to piszę, to faktycznie by się zgadzało…), jakby ktoś po pijaku tam nagryzdał (i wracamy do tematu piwa). I choć bardzo szanuję fakt, że te rysunki mają taką historię i że to nasze dziedzictwo, to uważam, że błąd tkwi po stronie przewodników z Bułgarii… Zapowiadają te rysunki, jakby czekał na nas starożytny Banksy, a na miejscu dwie kropki, dwie kreski i ludzie nie kumają, czy to już tu, czy jeszcze nie tu… a nasza przewodniczka nawet nie mówiła… Czytaj więcej »

Wędrówki po kuchni

Widoki powalają! W obecnej chwili człowiek pragnie znaleźć się w takim miejscu, z dala od tej całej, obecnej sytuacji!

pojedztam.pl

Super, znów przepiękna wirtualna wycieczka nam się trafiła.

Marlena H.

Prześliczne zdjęcia i wspaniała podróż. Wspaniala relacja, a widoki i otaczające przyroda są niesamowite!

Annastylefashion

Wyprawa w taką podróż obfituje wspaniałymi emocjami. Trasa widać, że do łatwych nie należy, mimo to warto pokonać trudności, by znaleźć się na mecie i zobaczyć to, co najpiękniejsze. 🙂 :*

Przydałaby mi się taka podróż… Żeby móc się tak “zrestartować”…

pojedztam.pl

Przepięknie, już zdjęcia i opis robią niesamowite wrażenie. na żywo musiało być to jeszcze bardziej zjawiskowe.

Monika Kilijańska

Jak cudownie wyglądają takie oczka wody na takich skalistych pustyniach. I od razu ile życia wokoło. Teraz czekam na artykuł o tych dzikich koniach.

Bookendorfina

Uwielbiam konie, zawsze wzbudzają mój zachwyt, majestatycznie zwierzęta, doskonałe w swojej formie, a już dzikie konie to kwintesencja tego czegoś, co u nich podziwiam. 🙂

Anna

Co za przygoda! Australijski top secret bardzo chciałabym zobaczyć…Przyroda absolutnie dziewicza bez ingerencji człowieka. Wspaniale.

Klimaty Agness

Kolejna wspaniała podróż w Waszym towarzystwie. Jak zawsze jestem zachwycona, oczarowana i zaczarowana. Dziękuję za ogrom wspaniałych wrażeń <3
Pozdrawiam ciepło, Agness:)

Iwona

Piękny ten pustynny groszek… Ciekawe jakie na pustyni rosną rośliny jadalne, bo pewnie rosną, ale to już chyba trzeba by pytać autochtonów.

Ania

Oczu oderwać nie mogę od tych cudownych widoków. Mój mąż od roku ględzi, że ma wielką ochotę na podróż do Australii… Na chwilę obecną podróżuje w TV razem z grupą poszukiwaczy złota i tyle musi mu wystarczyć 🙂 ale wierzy ze jeszcze uda mu się tam dotrzeć 🙂

Barbara Elżbieta Łoś

Trzeba mieć dużo odwagi by podróżować przez ten kraj. Z drugiej strony widoki są tego warte. Jak zobaczyłam kozy to myślę, że poczułabym się jak u siebie. Uwielbiam je.

Katarzyna

Czy tam oprócz Was ktoś żywy jeszcze się przemieszczał? Bałabym się być tam sama albo z dodatkiem jakiejś ciamajdy życiowej…🤣 ale na bank jeziorka byłyby moje przez cały dzień🤣 Nawet nie wiedziałam że jedno niebo może mieć tyle odcieni niebieskiego!!!!

Słodko Słodka

Fioletowe łąki i piękno niebo robią wrażenie. Niezwykle podróż, ujmujące zdjęcia.

Marzena

Jakbym relację z programu przyrodniczego oglądała. Piękne zdjęcia i wyprawa cudna. I jak tam pusto…

Viola z My British Journey

Te rysunki faktycznie jakoś nie bardzo zachwycają, szkoda że władze lokalne nie postarały się o jakąś tablice z informacją o nich itp
Za to Wasze miejsce biwakowe to faktycznie bajka,woda kryształowo czysta i te kolory.

Iwona Banach

Te aborygeńskie malunki są piękne, ostatnio film o nich widziałam, niektórzy nawiedzeni badacze uważają, że to dzieła kosmitów, lub dla kosmitów… Fascynuje mnie to. Podobno w takich miejscach czuje się kosmiczna moc. ( sceptycznie podchodzę, ale chlałabym)

Ania

To Was poniosło 🙂 normalnie hardkor 🙂 ale teraz jest chociaż co wspominać . Australia to piękny kraj znany mi tylko z TV i z waszych wypraw.

A ja mam kilka pytań. Co robić kiedy w takim miejscu nagle samochód staje i nie wiadomo co się z nim dzieje? Domyślam się że domek na aucie jest stawiane ze względu na bezpieczeństwo Zgadza się? Z chęcią wskoczyłabym do takiego jeziora mając na sobie te 40 stopni piasek błoto i inne atrakcje w postaci kurzu. Piwo smakuje tam zupełnie inaczej!